اعلام ضرب العجل از سوی دیکتاتوری خامنه‌ای مبنی بر افزایش سطح غنی‌سازی به بالای ۳ ممیز ۶۷ درصد و راه‌اندازی راکتور آب سنگین اراک طی هفته آینده، به یقین بهترین ادله بر باج خواهی و سیاست شانتاژ از سوی رژیم آخوندی می‌باشد.

 

درحالیکه سخنگوی قوه قضائیه رژیم آخوندی در تازه‌ترین سخنان تلاش نموده است تا بر واقعیتی بنام «وجود زندانیان سیاسی» در ایران خاک بپاشد، اما واقعیت های سرسخت در این دیکتاتوری خون‌ریز اکنون بخشی از حاکمیت را وادار به اعترافات دیگری در این زمینه کرده است.

 

به یقین برگزاری پرشکوه دو تظاهرات بزرگ از سوی ایرانیان آزاده، اشرف نشانان و یاران مقاومت ایران و مجاهدین خلق نه تنها پاسخی به این مرحله از مبارزات مردم میهن امان و فعالیت‌های روبه رشد از سوی کانون‌های شورشی در داخل کشور می باشد، بلکه آن روی دیگر سکه‌ای بنام «همبستگی ملی» و حمایت از بدیل دمکراتیک برای سرنگونی دیکتاتوری آخوندی را به نمایش گذاشته است.

 

با اوجگیری خیزش ها و اعتراضات کارگران بجان آمده علیه ظلم، ستم و استثمار ساری و جاری در میهن امان، اکنون دیکتاتوری ولی فقیه از راه اندازی ارگان سرکوبگر دیگری برای مقابله با خواسته های بحق کارگران خبرداده است.

 

درحالیکه باند آخوند روحانی با سیاست «امید درمانی» و ضمن «حلوا، حلوا» کردن ساز و کار به بن بست رسیده ای بنام «اینستکس» آن را به عنوان دستاوردی مهم به رخ باند رقیب میکشد، اما داده های بین المللی سخن از واقعیت های دیگری را دارند.

 

با گذشت قریب سی سال از قتل‌عام هولناک علیه بیش از سی هزار زندانی سیاسی مجاهد و مبارز بدستور خمینی ضد بشر، هنوز آثار جراحات روحی و روانی این کشتار ناجوانمردانه در حافظه تاریخی مردم ایران نقش باقی است.

صفحه4 از266