مهرداد بهار- فرزند ملک الشعرای بهار- نوشته است، از سه هزار سال پیش از میلاد، در آسیای میانه و آسیای غربی دو عید، رواج داشته‌است، عید آفرینش در اوایل پاییز و عید رستاخیز که در آغاز بهار، برگزار می‌شده‌است. بعدها دو عید پاییزی و بهاری به یک عید تبدیل گردیده و سر بهار جشن گرفته می‌شده‌است.

در ایران، آیین مرگ و رستاخیز سیاوش با نوروز پیوند خورده است؛ به این ترتیب که چند روز پیش از عید، به سوگ سیاوش می‌نشستند و با فرارسیدن نوروز، به جشن و شادی دست می‌زدند؛ چنان‌ که گویا سیاوش، زنده شده باشد. دراین روزهای فرخنده عید، یاد و نام سیاوشان دوران، جاودانه فروغها، گرامی باد. نامشان زمزمه نیمه شب مستان باد تا نگویند که از یاد فراموشانند!
"عید آفرینش" "عید رستاخیز" و "سوگ سیاوش" کلمات و مفاهیم ارزشمند و انگیزاننده ای هستند که نیاکان ما برای فلسفه نوروز همیشه ماندگار از خود بجای گذاشته اند.
در آستانه عید هزار و سیصد و نود و هفت، درست پس ازچهار دهه پس از انقلاب ضد سلطنتی، همه قرائن و نشانه ها، خبر از انقلاب و رستاخیزی دیگر میدهند. مردم ایران تصمیم گرفته اند با نثارجان و هستی خویش "شیخ عمامه بسر" را نیز همانند سلف تاجدارش روانه بایگانی تاریخ نمایند. از قیام و خیزش تعیین کننده دیماه بسیار گفته و نوشته اند. فریاد مال غارت شدگان را همگان شنیده ایم. سالی که گذشت براستی سال اعتراض همه اقشار مردم ایران علیه آخوندهای غارتگر و وطن فروش بود. قصدم گزارش اعتراضات نیست، فقط بقدر مشت نمونه خروار، میپردازم به چند اعتراض مهم در هفته ای که گذشت. تسخیر نمایش جمعه اصفهان توسط کشاورزان زحمتکش و پشت کردن آنها به نماینده ولی فقیه پوشالی و شعارهای معنادارشان، صحنه باشکوهی از اعتراضات مستمر مردم ایران بود.
خیزش قهرمانانه کارگران فولاد اهواز و شعارهای کوبنده آنان نظیر تهدید و زندان دیگر فایده ندارد...!
اعتراضات و اعتصابات سراسری کارگران هفته تپه خوزستان که صدایش در سراسر ایران شنیده شد.
اعتراضات ساختارشکنانه و براندازانه زنان در جای جای این زیباترین وطن بحث جداگانه ای میطلبد.
ماحصل اینکه درسالی که گذشت فریاد بی شرف، بی شرف مردم در اقصای نقاط میهن در زنجیر، نشان از داشتن شرف خلقی در زنجیراست که برغم خفقان مطلق و سرکوب و شکنجه و اعدام همچنان سرفراز و بلند قامت ایستاده است. انقلابی معاصر ارنستو چگوارا میگوید: "برای تشخیص زنده یا مرده بودن یک انسان، به شرف او نگاه کنید نه به نبض او..."
به عبارت دیگر در آستانه بهار طبیعت بوضوع و باگوش دل میتوان صدای پاهای جمع مستان را که کف زنان و پای کوبان و هلهه زنان می آیند، شنید و دید و لمس کرد. در و دیوار گواهی میدهند که عمر ولی فقیه نکبتی به پایان رسیده است. ویکتورهوگویکبارگفت: "هیچ چیزی قدرتمندتر از فکری نیست که زمانش فرا رسیده باشد».
نوشته کوتاهم را با جمله ای از خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده مقاومت دراین زمینه به پایان میرسانم که گفت: "نوروز حقیقی ایران در راه‌ است. زمان خانه‌تکانی بزرگ میهن فرا رسیده است".